Başlarken Oyalanma Çağı ’na-hoş geldik.   Başlar başlamaz belirteyim, bireyin gerçek sandığı ile bağlarının hızla koptuğu ve artan bir şekilde bağlanma sorunu yaşadığı, eylemsiz ve amaçsız kaldığı döneme Oyalanma Çağı  diyorum. Oyalanma Çağı  kavramsal çerçevesinin (haliyle bu yazının) ana tezi de şudur:   Oyalanma Çağı , modern öznenin çözülüşü ile Ağ-bilincin yükselişi arasındaki ontolojik [1]  bir berzahtır. Bu geçiş dönemi üç temel dönüşümle karakterize edilir: birincisi,